Lieve jij,

De afgelopen maanden stonden voor mij in het teken van loslaten, zorgen en stilstaan.
Een half jaar geleden is mijn mama overleden. Een intens en pijnlijk afscheid… maar ook één dat me nog dichter bij mezelf bracht.

In die kwetsbare periode koos ik er bewust voor om er volledig te zijn voor haar en voor mijn familie. Dat betekende ook dat ik mezelf regelmatig opzij zette – met veel liefde, maar niet zonder impact.

Op een bepaald moment voelde ik: het is tijd om ook weer naar binnen te keren.
Om te ademen.
Te rouwen.
Te voelen.
En stilaan te herstellen.

Dat had natuurlijk ook effect op de winkel: aangepaste openingsuren, onverwacht gesloten dagen… en voor sommigen helaas ook een gesloten deur.
Daarvoor mijn oprechte excuses.

Ook vergat ik de aangepaste uren op de website te vermelden – iets wat ik normaal heel zorgvuldig probeer te doen.
Dankjewel voor jullie begrip, geduld en de lieve woorden die ik mocht ontvangen. Ze raakten me diep en hebben me gedragen in een periode die allesbehalve evident was.

Intussen gelden opnieuw de gewone openingsuren en is het haakcafé weer van start gegaan. Het doet deugd om terug meer ritme te voelen en jullie opnieuw te mogen verwelkomen.

Af en toe zal ik nog bewust wat me-time inplannen, gewoon om goed voor mezelf te blijven zorgen. Maar dat doe ik voortaan met duidelijke communicatie, zodat je niet onverwacht voor een gesloten deur staat.

Ondertussen heb ik jullie al terug mogen ontvangen in de winkel, en dat voelt oprecht goed. De vertrouwde babbels, het samen kiezen van kleuren, het samen creëren – het herinnert me eraan waarom ik dit zo graag doe. Dankjewel om er te blijven zijn.

Warme groet,
Wendy / Didydoe 💛